Ze woont klein, fijn en alleen. Maar ook weer niet zó alleen. In Op de vierkante meter uit Genoeg magazine nemen een kijkje in de woning van mensen die bewust klein of anders wonen.
Deze Caroline van Zijl (35): ‘Met vijftien anderen woon ik in kleine huisjes rond een café in het centrum van Utrecht. Ik zit op de begane grond, op 35 vierkante meter, en deel de gang en wc met twee anderen. Boven mij zijn nog twee etages met appartementjes, allemaal net even anders. De rest zit aan de andere kant van de kroeg.’
Het café als gedeelde huiskamer
De cafébaas is haar huurbaas. ‘We mogen niet klagen over de livemuziek in het café’, lacht ze. Maar dat is geen probleem. ‘De kroeg is inmiddels een soort gemeenschappelijke huiskamer.’ Met de meeste bewoners is ze goed bevriend. ‘Soms eten we samen, of bezoeken we een festival.’ Dat sociale aspect is belangrijk voor haar. ‘Je weet in de stad niet altijd wie er naast je woont. Hier kijken we naar elkaar om.’
Klein maar fijn
Zo’n zes jaar geleden kwam ze op deze stek. ‘Eigenlijk komt iedereen hier binnen na een verbroken relatie, ik ook. Het is een soort Heartbreak Hotel.’ De beperkte ruimte stoort haar niet. ‘Ik ben heel dankbaar voor deze plek. De huur is betaalbaar, het is overzichtelijk en supergezellig.
Ruimte om jezelf te zijn
We zijn allemaal wars van hokjes afvinken. Het idee van ‘de dertig is gepasseerd, ik moet nu een groot huis kopen’, dat leeft hier helemaal niet.’ Caroline zoekt de ruimte buiten. ‘Als fietskoerier ben ik vaak onderweg. Ik kampeer graag en de stoep voor m’n huis is mijn terras.’ Ontstaan er in het complex ook nieuwe liefdes? ‘Er wordt regelmatig wat gerommeld, maar nog niks serieus.’
