Van huis uit
‘Van jongs af aan heb ik geleerd om te sparen. Mijn zakgeld was eigenlijk meer spaargeld. Als ik iets graag wilde, bijvoorbeeld mooi Playmobil, dan moest ik daar voor sparen. Dat vond ik ook leuk, het voelde cool als je het dan uiteindelijk zelf, van je eigen geld kon kopen. Als je ergens lang voor moet sparen, denk je bovendien goed na over een aankoop.
'Ook dat heb ik van huis uit meegekregen: pas iets kopen als je het na een paar maanden nog steeds graag wilt hebben. Heel vaak ben je het tegen die tijd alweer vergeten. Toen ik studeerde kon ik, mede dankzij deze levenswijze, goed rondkomen. Maar sparen lukte niet. Van mijn huidige salaris gaat me dat makkelijk af. Ik woon alleen, in de stad. Ik heb geen auto, geen kinderen – dat scheelt natuurlijk veel kostenposten. Daardoor voel ik ook: dit is het moment om te sparen.
Sparen voor later
'Ik spaar voor later. In de toekomst wil ik graag een huis kopen. En kinderen. Hoewel ik niet zuinig hoef te leven, vind ik het een sport om te kijken hoe ik iets slimmer of goedkoper kan krijgen. Dat is wel een beetje mijn levenshouding geworden. Als ik boodschappen doe, kijk ik bijvoorbeeld altijd wat er in de aanbieding is. Op basis daarvan bedenk ik wat ik ga maken. Dat scheelt veel geld. Ook bespaar ik veel geld door bijna nooit de verwarming aan te zetten. Ik trek liever een extra trui aan of kruip lekker onder een dekentje met m’n warmtekussen. Of neem een sportschoolabonnement. Dat kost zo 40 euro per maand; dat vind ik veel geld. Zeker als je, zoals ik, wel eens een week, of twee, niet gaat. Nu heb ik een strippenkaart, daarmee kost het 6 euro per keer en ben ik in verhouding veel goedkoper uit.
Van een goede cappuccino word ik heel blij.
Weinig nieuw
'Aan nieuwe spullen geef ik heel weinig geld uit. Ik vraag me altijd af: heb ik dit echt nodig? Ga ik het echt veel gebruiken? En bij twijfel is het: niet doen. Van meer spullen of kleding of vollere voorraadkasten word je naar mijn idee niet per se gelukkiger. Integendeel: het is meer ballast, je huis wordt er rommeliger van en meer kleding is ook meer keuzestress. Kleding koop ik voornamelijk tweedehands, maar dat is ook gevaarlijk. Het is zo goedkoop dat ik soms toch te veel koop. Daarom probeer ik nu vaker duurzame kleding te kopen. Die merken zijn duur, dus over die aankopen denk ik goed na. En ik ben er zuinig op, maar dat geldt voor al mijn spullen en kleding.
'Bewust duurzaam'
Het is niet alleen een sport om zo te leven, ik doe het ook uit overtuiging, of idealisme. Bewust duurzaam, noem ik mijn levensstijl. Het is voor mij heel belangrijk om een mooie aarde achter te laten. Ik wil daarom niet te veel belastends doen: vervuilende activiteiten of activiteiten met een hoge CO2 -uitstoot. Ook daarom koop ik weinig nieuwe spullen want die hebben, zo schrijft Babette Porcelijn in De verborgen impact, de meeste milieu-impact. Nog meer dan vliegen of vlees eten – wat ik allebei ook niet doe. Ik ben veganist en als ik op vakantie ga, ga ik bijna altijd in Nederland. Ik hou van wandel- en fietsvakanties en van kamperen, met de tent of in trekkershutten.
Back to basic vakanties
De natuur in – die liefde heb ik ook wel van mijn ouders meegekregen. In de natuur kom ik tot rust. Ook doe ik veel aan zelfontwikkeling, meditatie en mindfulness. In mijn omgeving kijkt niemand raar op van deze levensstijl. Integendeel. Ik zit in een groene, linkse bubbel, waar iedereen van back to basic-vakanties in de natuur houdt. En waar iedereen weet dat een nieuwe aankoop heel even een serotonine-boost geeft waarna je weer iets nieuws of meer wilt. Almaar meer willen maakt zo vooral ontevreden.
Geluk in ervaringen
Voor mij zit geluk vooral in ervaringen: samenzijn met vrienden, familie, lekker eten, veel in de natuur zijn. En dat hoeft allemaal niet veel, of zelfs geen, geld te kosten. Behalve dat eten dan. Uit eten is wel een guilty pleasure. Gemiddeld ga ik eens in de twee weken uit eten. Dat vind ik heel lekker, en leuk om te doen. Ik zie het als een soort hobby, gezellig met vrienden. Liefst probeer ik andere keukens die ik zelf niet zo goed beheers, zoals Indiaas of Surinaams.
Ook haal ik af en toe eten. Dat is een stuk duurder dan zelf koken, maar ik werk fulltime en vind het soms wel eens fijn dat ik niet zelf hoef te koken. Ook een koffie buiten de deur doe ik een paar keer per maand. To go, of even ergens zitten. Van een goede cappuccino met een mooie schuimlaag van havermelk kan ik heel blij worden. Natuurlijk uit mijn eigen beker.’
Tips van Maeve
- Grote porties koken: ‘Ik bespaar op mijn boodschappen door slim in te kopen. Van tevoren kijk ik in reclamefolders en ik let op actiestickers. Aangezien ik alleen woon, is het handiger om een maaltijd voor twee of drie avonden te koken. Wat over is, vries ik in. Grote porties koken is vaak goedkoper, je gaat voedselverspilling tegen en het is heerlijk als je alleen iets hoeft op te warmen na een lange werkdag.’
- Geen wifi: ‘Toen ik alleen ging wonen, nam ik geen tv. Ik nam een mobiel abonnement met onbeperkt internet, maar geen wifi. Dit scheelt zo 50 euro per maand. En voor een avondje series kijken of een leuke film heb ik een andere oplossing: een beamer! Ik scoorde een prachtexemplaar tweedehands voor dertig euro. Zo voelt een avondje film kijken nog specialer.’
- (Bijna) gratis spel en sport: ‘Wist je dat veel cafés of de bibliotheken spelletjes hebben? Kies er een uit en vermaak je! In de bibliotheek mag je trouwens ook altijd gratis kranten en tijdschriften lezen. Ook gratis: tafeltennissen op een schoolplein. Zelf volg ik ook wel eens een gratis yogales vanuit huis. De serie 30 days of yoga van Yoga with Adrienne op YouTube is een aanrader!’
Dit huishoudboekje komt uit het Genoeg lentenummer 2025. Om privacyredenen is de naam *Maeve gefingeerd voor publicatie op de website.


