Gepensioneerd vertaler Sue (67) is geboren in de Verenigde Staten. Ze heeft, met een vooruitziende blik, altijd sober geleefd. Ook toen ze veel verdiende.
Naar Nederland
‘Ik kwam hier op mijn achttiende als uitwisselingsstudent. Het was liefde op het eerste gezicht. Ik heb me nooit thuis gevoeld in Amerika. Het is een pompeus land en mensen kunnen er volstrekt langs elkaar heen leven. De omgangsvormen hier vind ik veel prettiger. Mijn eerste huwelijk strandde op mijn 27ste. Ik kwam met twee kleine kinderen in de bijstand terecht. Dat duurde niet zo lang, maar toen heb ik wel de Aldi ontdekt en geleerd om met heel weinig te leven. Ik heb sindsdien geen stap meer in de Albert Heijn gezet.
Dankzij een aantal subsidieregelingen kon ik als alleenstaande moeder weer gaan studeren. Daarna ging ik aan de slag als zelfstandig vertaler. Ik hertrouwde en kreeg nog twee kinderen. Financieel hadden we het prima.
In de VS is het een deugd als je veel consumeert.
Eigen huis na de scheiding
Samen knapten we een woon- en bedrijfspand op. Toen mijn man na twintig jaar wilde scheiden, kwam mijn wereld op zijn kop te staan. Ik had gelukkig een eigen inkomen, maar de bank wilde per se dat de hypotheek op dat pand op ons beider naam zou blijven staan. Zodoende kon ik geen eigen huis kopen en moest ik een paar jaar duur huren. Vlak voordat ik 57 werd, veranderde dat. Net op tijd, want na die leeftijd zou een hypotheek op mijn pensioeninkomen gebaseerd worden en dat is minimaal.
Ik heb slechts zeven jaar in vaste dienst pensioen opgebouwd. Ik kocht een mooie flat en hoewel ik in loondienst twee keer zoveel verdiende als toen ik zzp’er was, bleef ik weinig uitgeven. In plaats daarvan loste ik zoveel mogelijk af van mijn hypotheek. Na vier jaar heb ik mijn flat met flinke winst kunnen verkopen en heb ik een tussenwoning met tuin gekocht.
Lage vaste lasten
Sinds dit jaar ben ik met pensioen. Mijn inkomen valt hoger uit dan ik had verwacht, dankzij een weduwepensioen van mijn inmiddels overleden eerste man. Mede doordat ik zoveel heb afgelost, zijn mijn vaste lasten nu laag. Mijn hypotheek is geen 1.500 euro per maand meer, maar slechts 256 euro. Het groot onderhoud aan de woning is gedaan. Ik heb zonnepanelen en ben van het gas af gegaan. De woning verwarm ik via een aircosysteem. Ik stook meestal niet hoger dan 16 graden. Dan doe ik wel een warme trui aan.
Ik stook meestal niet hoger dan 16 graden.
Ik ben een vrek in hart en nieren. In Amerika is dat heel ongewoon. Hoewel ik uit een gezin kom dat het niet breed had, kijken mijn broers en zussen er raar van op dat ik blikjes van straat opraap voor het statiegeld. Zelf hebben ze hoge schulden en leven ze van hun creditcard. Dat is daar heel gewoon. In de VS is het een deugd als je veel consumeert, want dan stimuleer je de economie. Ze weten eigenlijk niet beter.
Voor de toekomst
Mijn eigen idee van “genoeg” is alleen maar naar beneden opgeschoven. Het gaat me daarbij niet om het geld. Ik vind het verschrikkelijk hoe we de planeet achterlaten voor onze kinderen en kleinkinderen. Toen de coronacrisis uitbrak, had ik even hoop dat we werden teruggefloten door de natuur en dat we zouden luisteren. Het was zo stil overal, je hoorde alleen de vogels. Nu raast het vrachtverkeer ’s nachts over de snelweg en moet iedereen weer zo nodig drie keer per jaar met het vliegtuig op vakantie. Dat stemt me wel vaak somber.’
Tips van Sue
Delen ‘Ik deel diverse streamingdiensten met mijn (klein)kinderen. We zijn allemaal filmfans en ik luister ook veel naar muziek. We delen de kosten.’
Karig knippen ‘Ik ga slechts een keer in de drie of vier jaar naar de kapper. Dat scheelt veel geld. Omdat mijn haar dan flink lang is, kan ik het doneren zodat er pruiken voor kankerpatiënten van gemaakt kunnen worden.’
Goedkoop eten ‘Van mijn tuintje heb ik een moestuin gemaakt: elk jaar wat anders om van te smullen. Verder ben ik vaste klant van de markt en koop veel voedselwaren via de anti-voedselverspillingsapps Foodello en Too Good to Go.’
Dit huishoudboekje komt uit Genoeg Magazine. De naam Sue is op verzoek gefingeerd.
